Het is bijna weer zover. Een controle PET-scan om te zien of de kankercellen weg zijn gebleven...
Ja, ik ben er een beetje nerveus voor. Maar eigenlijk zie ik vooral wat op tegen al dat gedoe: prikje hier, prikje daar, een vies sapje drinken, radioactieve troep door je aderen laten pompen en een halfuur muisstil zitten, dan in de 'tunnel' voor de scan zelf... 3 uren ben je ermee bezig EN je moet nuchter zijn.
Met de resultaten ben ik nog niet echt bezig. Dat heeft geen zin, hé. Ja, natuurlijk denk ik er wel eens aan, maar ik ga er vooral vanuit dat het goed zal zijn. In de eerste plaats omdat ik het gevoel heb dat m'n longen vrij zijn en dat m'n adem niet belemmert wordt.
Dus ja, ik ben optimistisch... ook realistisch... het kan terug zijn... daar ga ik dan mee om als dat zo is... Ik ga me nu geen doemscenario's voor de geest halen... 'Wat Als?' You know how I feel about those questions...
Dus, duimen duimen duimen duimen duimen!
07/12 de scan
16/12 pas de resultaten, dus ik zal geduld moeten hebben. Gelukkig heb ik er daar tonnen vol van :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten