M'n rug... neen, het is m'n bekken... of is het m'n hoofd...
Het zeurt en kniest.
Het schuurt en krijst.
De pijn.
Pff, ik was er vanaf, dacht ik. Dat bekken hebben we nu wel gehad en die rug heeft voldoende aandacht gekregen... dacht ik... Die pijn blijft me parten spelen...
Deze keer is het toch iets anders dan in het begin... Je weet wel, m'n bekkeninstabiliteit die terug de kop kwam opsteken door zo lang te weinig beweging te hebben gehad... Wel ja, dat probleem hadden we vakkundig aangepakt, dacht ik: kine, thuis oefeningen doen, bewust opletten als ik lang moet staan, veel fietsen en weinig wandelen... En toch... De pijn is deze keer anders, allé, ze is hetzelfde, maar er is nog iets bij gekomen: tintelingen naar m'n voeten, pijnscheuten tot in m'n tenen...
Voor de zoveelste keer naar de dokter... Hernia!!!??? Rode alarmbelletjes, grote wapperende vlaggen, een irritant *Nah nah nah* alarmgeluid in m'n hoofd... Komaan!? Are you joking me! (Verontwaardiging) Pff, dat nu ook nog (Moedeloosheid). Grr! Lijf, waarom laat je me zo in de steek! (Kwaadheid). Allé, dat hebben we dit jaar nog niet gehad! (Humor of zoals het me nu plots duidelijk wordt, één van mijn Copingmechanismen).
MRI = GEEN Hernia! Joepie! Maar uh... wat dan wel??? Toch m'n bekken??? Allé, dan nog wat meer kine en geen drie keer maar zes keer in de week thuis oefenen...
Hop met die beentjes! Strakker dat lijf! Spieren heb je nodig om die pijn weg te krijgen! M'n inwendige Booth camp Drill master schreeuwt me toe: 'Rol die mat uit! Op de rug en start! 3x10 van dit en 3x15 van dat! HOUDEN die plank! HOUDEN! Komaan, niet opgeven! Voel die spieren strakker worden! Voel dat natuurlijke korset om je lijf spannen! GO! GO! GO!'
Meneertje Drill Master doet dat goed, hé! :-) Nu alleen volhouden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten