Van de eerste chemo heb ik weinig last gehad. Ja, ik was misselijk en moe, maar het was draaglijk. Ik ben in m'n boekenkast gedoken en heb op tv talrijke 'hersenloze' soaps ontdekt om me te ontspannen. Ja, rusten is belangrijk en vanaf dat ik me goed voel, doe ik iets nuttigs. Kwestie van me geen kamerplant te voelen. En dat zijn dan kleine dingen, hé: de aardappelen schillen of de dingen die ik vuil maak al in de vaatwas zetten.
De eerste 3 à 4 dagen ben ik lichtjes misselijk en moe. Daarna begin ik me beter te voelen en kan ik al eens wat was plooien ofzo. Vanaf dag 9 voel ik me terug zwakjes. Ja, m'n witte bloedcellen dalen. Maar op dag 13 voel ik me terug prima.
De twee weken na de eerste chemo zijn goed meegevallen. Ik heb relatief weinig last gehad. Hopen dat dit zo blijft, al zal ik de volgende keer met minder bloedcellen starten en dus hoe dan ook zwakker zijn... Ik heb mezelf voorgenomen dat het weinig zin heeft om daarover na te denken en te speculeren. Vandaag voel ik me goed en ga ik genieten van een goed boek, in de tuin, onder de parasol. Ik geniet van m'n eten, want nu smaakt het heerlijk. Vandaag is eten lekker, voelt de buitenlucht goed, waait de wind door m'n haar en herken ik m'n gezicht in de spiegel. Wat hou ik van vandaag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten