En dan... dan is de strijd gestreden, de veldslag gewonnen. Je kijkt om je heen en ziet de ravage die de strijd heeft aangericht: rookpluimen die uit daken schieten tussen enkele laatste vuurtongen, lichamen die uitgeput op de grond liggen en de kracht zoeken om recht te komen. Je ziet afgebrokkelde muren, hoort kreten van wanhoop, ruikt bloed, modder en chaos... De strijd is voorbij.
Je staat op een heuvel, leunend op het zwaard dat voor je staat. Je heft je hoofd hoog en denkt: Yes, I've made it... Je overziet het slagveld voor je uit. Dan begint het je te dagen: het echte werk moet nog beginnen...
De muren van de huizen moeten terug opgebouwd worden, daken opgelapt. De stukgeslagen rijtuigen moeten opgeruimd en opnieuw gemonteerd worden... Het land moet opnieuw bewerkt worden, zodat er terug groenten en vruchten kunnen groeien. Wegen moeten opnieuw aangelegd worden en de mensen om je heen hebben nood aan bemoedigende woorden...
Je staat daar op die heuvel en ziet hoe hard je hebt gevochten om de strijd te winnen. Je ziet hoe hard je nog zal moeten werken om terug je leven op de rails te krijgen... Tijd om dat glanzend harnas opzij te leggen en jezelf een mooie groene overall aan te schaffen. Tijd om in de aarde te wroeten. Handen uit de mouwen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten