Lieve kleine baby,
Zo vredevol in je parkje.
Je verwarmt m'n hart met je zorgeloze blik en je zachte lieve kreuntjes...
Een baby, je kan er uren naar kijken...
Ja, ook naar dat van een ander...
Een kleine lieve baby, een bundeltje liefde.
Ja, het doet me denken aan... aan dat vruchtje dat nu 4 maanden was geweest... Ja, dat is normaal... Neen, het doet me geen verdriet! Helemaal niet! Ja, natuurlijk denk ik aan hoe het nu had kunnen zijn, maar 'Wat als' is enkel een goeie vraag als je ze op de goeie manier stelt: 'Wat als de chemo prachtige bloemen op m'n lijf schilderde?' 'Wat als ik ogen had die 360° konden draaien?' 'Wat als de vuile was in de tuin in de fik wordt gestoken en we er een vreugde dansje rond doen?' 'Wat als' is een goeie vraag voor een humoristisch programma...
Het maakt me gelukkig om zo'n klein mensje te zien en het geluk van de ouders. Het geeft me energie om al dat moois te zien en die liefde te voelen. Praten over peuters en baby's... het was een verademing naast dat praten over kanker en chemo. Ja, ook nu nog kan ik gelukkig worden van een baby in m'n armen of een bolle buikje die me passeert, of ik haar, dat is misschien realistischer,...
Bedankt voor de leuke taxi-rit, Oud-collega! Je bent een kei in het babbelen en ratelen zodat de tijd vliegt en je in 30 minuten over 1001 dingen kan praten. Het was gezellig EN we zijn veilig naar en van onze bestemming gekomen... OEF! :-P
Bedankt aan de mama's om ons te ontvangen, zo vroeg al na de thuiskomst... Het was voor mij een super leuke namiddag. Ik heb genoten van jullie gastvrijheid en openheid. Ik voelde mij op m'n gemak, in jullie huis, met jullie aan tafel, aan het praten over van alles... Ja, ook Kanker (zie je Fried, ik kan het ook al voluit zeggen) kwam aan bod, heel eventjes, tussen de peuterstreken, tuintips en werkherinneringen door. Bedankt daarvoor...
Weeral een dag voorbij met een glimlach op m'n gezicht, een warm gevoel in m'n hart en vertrouwen in de mensen rondom mij. Leve babyblijdschap!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten