Het is 8u en ik ben op weg naar de chemo. Ik ben misselijk van de stress. Ik ben kalm, maar m'n lichaam niet, dat denkt voortdurend aan het nieuws dat ik zal krijgen...
Ik had gehoopt dat ik, na de bloedafname, meteen naar de dokter ging mogen om de resultaten te krijgen... Maar zo werkt dat niet... De resultaten van m'n bloed zijn goed: de chemo mag starten. De pompjes pompen, de baxters hangen en het bakje piept en ik lig in dat bed te denken: wanneer mag ik nu eindelijk naar de dokter!
Er komt een verpleegkundige de kamer binnen: 'Je mag naar de dokter.' M'n hart doet een sprongetje! Ik trek de stekker uit van de pomp en ga met m'n praalwagen van baxters in de gang zitten bij de rest van de bezoekers. Daar ergens is er een stopcontact die de pompjes voldoende 'jus' geven om door te blijven gaan ondanks de zwakke batterij. De deur gaat open! ...en er wordt iemand anders naar binnen gevraagd... Hmmm, niet leuk... De deur gaat terug open! ...en Dr. Specialist verdwijnt met z'n kersverse Dr. Assistent een ruimte verder op de gang in. Op de deur staat: 'Hematologie Onderzoek'... Het is middag. M'n hersenen proberen me een peer te stoven (*lezen met de stem van stressmannetje maakt de ervaring completer...*): - Ze zijn opt gemak gaan eten, die man heeft ook honger, hé! En die Assisstent, ja, die heeft natuurlijk veel vragen over de cases die hij heeft gezien en zal nu wel een half uurtje vragen stellen aan de dokter. Dat eten gaat dan al wat trager, hé, als je op al die vragen een antwoord moet formuleren...- Hallo! Brein!! IK heb het hier nog altijd voor het zeggen! En ik zeg dat ik de volgende ben en dat het niet lang meer zal duren! ... Kijk eens aan! Ik heb gezag! Brein neemt een middagpauze! :-)
Dr. Specialist komt de gang in, kijkt me aan... nog even spannend...: 'Melissa, je mag binnenkomen.' Hij is de rust en kalmte zelve en ik? IK GA UIT M'N DAK! Zoals m'n favoriete spreukje: 'Feestje in m'n hoofd!' is het nu 'Stressy in m'n hoofd!'
Liefje is mee, ja natuurlijk, dat had ik nog niet gezegd, Liefje is mee. We gaan zitten. Dr. Specialist vraagt hoe het is of ik de behandeling wat kan verdragen of ik veel last heb gehad van bot pijn,... Hij geeft wat uitleg aan Dr. Assistent over diagnose en behandeling... Brein is wakker: - Allé! Wanneer gaat hij nu beginnen over die scan!! Komaan! Hebben we nu nog ni lang genoeg moeten wachten! Weet hij wel hoeveel stress ik heb voor die resultaten!!' -
'Ah, jij bent woensdag naar de PET scan gemoeten zeker?' ik knik... 'Dan gaan we daar eens naar kijken, hé... Ah, de resultaten zijn nog niet toegekomen... ik zal eens bellen naar het PET-centrum... 1x bezettoon, 2x bezettoon, of hoe ze een mens z'n geduld serieus op de proef kunnen stellen... Derde maal is scheepsrecht, zeggen ze en voila... Ik hoor Dr. Specialist knikkend, 'Ja', zeggen, 'Goed', zeggen en zie hem vervolgens de telefoon inhaken...
'Op de scan is te zien dat alles weg is...'
Ik kijk hem aan, 'Alles is weg?'... ik kan het niet goed geloven... het sijpelt precies niet helemaal door en ik wil dat hij het nog eens zegt... gewoon.. om zeker te zijn dat ik het goed heb gehoord...
'Ja, alles is weg, een complete metabole remissie...'
- Feestje in m'n hoofd!! -
Geen opmerkingen:
Een reactie posten