Radiostilte...

Wanneer was m'n laatste post? O, juist ja, 4 mei... Ik had jullie laten weten dat het niet zo goed ging. Het is nog een tijdje zo geweest, vandaar de 'radiostilte'. Mijn referentie was 4 dagen misselijkheid na de chemo en dan terug een aantal goeie dagen, maar deze keer was anders. Deze keer heb ik me een week mottig gevoeld. Ik ga niet zeggen ellendig, want ik ben ervan overtuigd dat het nog veel slechter kan. In ieder geval was ik te mottig om iets leuks te doen. Te mottig om aan m'n blog te schrijven...

De tijd tussen de twee kuren was deze keer dan ook korter, dat heeft duidelijk z'n tol. Ik heb heel veel TV-uren versleten: TLC - VijfTV - MTV en Vitaya ;-) 'Say yes to the dress' heeft geen geheimen meer! Bring on the 'Catfish' en dompel me nog maar eens in een pseudo medisch badje met 'Grey's Anatomy'... Jaja, op zo'n dagen ben je blij dat er televisie is, want om een boek te lezen had ik geen moed.

Het bezoekje van Mama heeft ook wel goed gedaan. Ze zag er goed uit en sprak positief. Dat laatste was echt een wonder. Je weet wel dat ze spreken over 'emotionele' mensen en 'rationele' mensen. Wel, je mag zeggen dat mijn mama heel heel heel emotioneel gevoelig is. Het soort emoties dat je in soaps ziet: Big, Plenty and Exaggerated. Het was dan ook een moeilijke opdracht om haar te bellen: 'Mama, ik heb kanker'. Ik wou dat telefoontje echt niet maken, want ik wist, hier gaat ze terug een duw van krijgen en wie weet welke gevolgen dit zal hebben... I don't want to wake up the Drama! Gelukkig is er iemand die haar wat helpt met die grote stapel emoties. Iemand die haar de raad heeft gegeven: 'zorg dat je sterk genoeg bent om je dochter te bezoeken, ze heeft er niets aan als je daar zit te snotteren'. BEDANKT! vreemde om dit voor mij en Mama te doen.

Naast dit bezoekje, is het dus vooral TV-time geweest en een haat-liefde verhouding met de snoepkast... Pff, ik ben opgeblazen! In plaats van af te vallen, want ja, dat is wat zieke mensen doen: ze zien er graat mager uit, kom ik bij. Die gewichtsdemonen gunnen me zelfs nu geen beetje rust... Gelukkig zijn losse fladderbroeken met vrolijke prints en rekkers nu erg in de mode... Ik ben nog nooit zo modieus geweest! ;-)